ขณะที่ต่างข้างต่างมัวแต่ยืนจับจ้องโดยไม่มีใครพูดจา ฮ่องเต้ "โจวหมิงตี้" (หรือ "อวี่เหวินอวี้" พระราชาธิราชองค์ที่สองของราชวงศ์เป่ยโจว และพระเชษฐาของอวี่เหวินยง) ก็คว้าผ้าเช็ดหน้าในมืออวี่เหวินยงมาดู ครั้นคิดว่าลายปักต่างจากผลงานของหญิงสาวโดยทั่วไป พระองค์จึงสงสัยว่าทำไมคุณถึงปักภาพดอกไม้เพียงหนึ่งดอก ซ้ำยังมีหิ่งห้อยโบยบินแค่สองตัว (ไม่ปักดอกบัว โบตั๋น ผีเสื้อ นก เหมือนสตรีคนอื่นๆ) ชิงสั่วไม่รู้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าคือฮ่องเต้จึงแบมือขอผ้าเช็ดหน้าสุดหวงคืน (ลายปักบนผ้าเช็ดหน้าสื่อความนัยถึงคนรัก "เกาฉางกง") จื่อเม่ยได้ยินดังนั้นจึงเรียกชื่อชิงสั่วด้วยน้ำเสียงตำหนิ ก่อนถวายความเคารพฮ่องเต้ ชิงสั่วรีบทำตามแต่ยังไม่วายทวงผ้าเช็ดหน้าคืน

เมื่อฮ่องเต้ยืนกรานว่าชิงสั่วต้องตอบคำถามของตนก่อน ชิงสั่วจึงชี้ว่าแม้หิ่งห้อยจะตัวเล็กและไม่โดดเด่นสะดุดตา (เวลาไม่เปล่งแสง) แต่ก็มีจิตวิญญาณเช่นกัน หลังจากนั้นคุณก็ร่ายบทกวีที่เปรียบเปรยความงามของแสงหิ่งห้อยให้ฮ่องเต้ฟัง ครั้นได้ฟังความคิดความอ่านของชิงสั่วฮ่องเต้ก็รู้สึกประทับใจและคืนผ้าเช็ดหน้าให้คุณตามสัญญา  ชิงสั่วนำผ้าเช็ดหน้ามาวางแนบอกอย่างหวงแหน ครั้นหันไปมองอวี่เหวินยงก็พบว่าเขากำลังจ้องหน้าคุณเขม็งก่อนแกล้งชายตามองไปทางอื่น  ชิงสั่วเห็นดังนั้นก็ได้แต่งงที่เขามองแล้วทำเมิน แถมเขายังจงใจคว้าตัวหญิงสาวข้างกายเผ่านาหาใกล้ๆ เพื่อให้เย้ยชิงสั่วอีกด้วย

ขณะอยู่ในงานเลี้ยงท่ามกลางเหล่าขุนนางในราชสำนักและครอบครัว อวี่เหวินฮู่สังเกตเห็นฮ่องเต้นั่งกระวนกระวายใจทั้งๆ ที่การแสดงของเหล่านางรำพึ่งจะจบลงจึงอดทักไม่ได้ ที่แท้ฮ่องเต้กำลังตั้งตารอดูการร่ายรำของชิงสั่วเพราะได้ยินมาว่าคุณมีลีลาการร่ายรำที่แสนอ่อนช้อยและชวนหลงใหล ครั้นเห็นชิงสั่วเดินเผ่านาในชุดระบำนกยูง ฮ่องเต้ก็ยิ้มออกทันที เมื่ออวี่เหวินยงและอวี่เหวินฮู่หันไปมองฮ่องเต้ก็รู้ได้ทันทีว่าพระองค์ทรงหลงเสน่ห์ชิงสั่วเข้าแล้ว (อวี่เหวินยงเห็นแล้วรู้สึกเป็นไม่สบายใจเพราะไม่ไว้ใจชิงสั่ว ด้วยมองว่าคุณเป็นคนของอวี่เหวินฮู่ ส่วนอวี่เหวินฮู่เห็นแล้วสะใจที่ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผน) หลังโชว์ลีลาการร่ายรำได้ครู่หนึ่ง ชิงสั่วก็เดินหน้าหว่านเสน่ห์ตามแผนด้วยการเข้าไปเชิญอวี่เหวินยงออกมากลางเวที อวี่เหวินยงอยากรู้ว่าชิงสั่วจะมาไม้ไหนจึงยอมเล่นตามน้ำ ปรากฏว่าชิงสั่วลากอวี่เหวินยงมาปล่อยเกาะกลางเวที อวี่เหวินยงจะจับมือชิงสั่วหมายร่ายรำด้วยกัน แต่ชิงสั่วชิ่งหนีไม่ยอมให้เขาแตะต้องหรือร่ายรำด้วย จากนั้นก็ปล่อยให้อวี่เหวินยงยืนดูคุณร่ายรำตรงหน้ากระทั่งจบการแสดงในที่สุด